Error

An Error Was Encountered

The action you have requested is not allowed.

Yazı Detayı
04 Şubat 2019 - Pazartesi 14:46
 
O günlerde aşk
Şahbettin Uluat
veyselvuran655
 
 

Yetmişli yılların başlarıydı. Ortaokul bitmiş, liseye başlamıştık. İlkokuldan beri hep birlikte olduğum arkadaşım ve komşum Ahmet'le ayrılmıştık. Ben Van Ticaret Lisesi'ne gitmiştim, o da Van Erkek Sanat Enstitüsü'ne.

Yanlış bilmiyorsam, o günlerde Erkek Sanat Enstitüsünde kız öğrenci yoktu, Kız Sanat Enstitüsünde de erkek öğrenci yoktu.  Sosyal engeller gençleri üstü kapalı bir şekilde birbirlerinden uzaklaştırırken aralarındaki hormon ve merak kaynaklı çekim gücünü de ister istemez arttırıyordu. Tarafların birbirlerini düşünmelerine, hayaller kurmalarına zemin hazırlıyordu.

Durumun sıkıntılı olduğunu düşünen o günün okul yöneticileri kaç kez yinelendi bilmiyorum ama en azından bir iki yıl bu durumu telafi etmek için bu iki enstitünün öğrencilerinin birlikte etkinlik yapmalarını sağladılar. Yani Van Erkek Sanat Enstitüsü öğrencileri ile Van Kız Sanat Enstitüsü öğrencileri ortaklaşa hazırladıkları tiyatro, folklor gösterileri ile halkın karşısına çıktılar. Doğal olarak bu çalışmaları sunulur hale getirmeden önce defalarca bir araya gelip provalar yaptılar, bu yolla tanıştılar, önemli bir eksiklerini giderdiler.

İşte tam da o günlerde, evimize göre sağ taraftan komşumuzun oğlu olan ve Erkek Sanat Enstitüsü'ne giden samimi arkadaşım Ahmet yine bir başka komşumuzun kızı olan Kız Sanat Enstitüsü'ne giden komşumuzun kızına âşık oldu. Sonra kendi iç dünyasında günden güne büyüttüğü bu aşkı her karşılaşmamızda bana uzun uzun anlatmaya başladı ve gün geldi, benden bir aşk mektubu yazmamı istedi. İhalenin bana yapılmasının nedeni "Sen çok kitap okuyorsun, benden daha iyi bir mektup yazarsın" şeklinde kondu önüme.

Gerçi ben de, o güne kadar ne kendime, ne de başkasına aşk mektubu yazmış değildim. Evet, çok fazla aşk romanı okuyordum, şiirler yazıyordum, ilkokuldan beri hayali, platonik aşklarım da vardı ama aşk mektubu yazmamıştım.

Ahmet mektup konusunda ısrar edince oturup iyi bir vakit harcayarak oldukça romantik bir aşk mektubu yazdım ve mektubumun çok sağlam olduğuna bütün kalbimle inandım. Bana göre komşu kızı bu mektubu okuduğunda ayakları yerden kesilecek kendini Ahmet'in kollarına atacaktı.

Şimdi tam olarak hatırlamıyorum ama aklımda kaldığı kadarıyla gecelerimin tamamının uykusuz geçtiğini, yüreğimde volkanlar patladığını, artık bu yangınlara dayanamayacağımı; onunla kavuşmam halinde yüreğimdeki cehennemlerin mutluluk bahçelerine döneceğini falan yazmıştım.

Ahmet yazdıklarımı büyük bir dikkatle okuduktan sonra "oğlum, sen de tam abartmışsın, ben seviyorum ama o kadar da değil, daha düzgün, daha gerçekçi bir şey yazalım," dedi. Birlikte oturup önceki yazdıklarımı değiştirerek, romantik cümlelerin çoğunu silerek ve değiştirerek Ahmet'e göre ayakları yere daha sağlam basan ama içeriğini şimdi hatırlamadığım başka bir şey yazdık.

Sonraki hafta Ahmet'le bir iki kez görüştük, henüz mektubu verecek fırsatı bulamamıştı ama mutlaka verecekti.

Onunla aynı okulda okuyan ortak arkadaşımız Celal de durumu biliyordu. Celal o günlerde gönül işlerinde deneyimli biriydi ve birkaç kere Ahmet'le kızı takip etmiş, o binbir emekle hazırlanmış olan mektubun bir türlü teslim edilememesine tanık olmuştu. Son takiplerinde "tamam, şimdi ver," dediği halde Ahmet'e mektubu verdiremeyince cebindeki bıçağı çıkarmış, "oğlum, ya git mektubu ver, ya da seni bıçaklayacağım. Her gün bizi bu kızın peşine düşürüyorsun, bıktım artık!" deyince Ahmet hareketlenmiş, Kız'a yetişmiş ve avucunda tuttuğu mektubu kızın eline tutuşturmuş.

Kız'da, mektubu alır almaz, fazla bekletmeden ve bakmadan aynı hızla yere atmış.

Ne yazık ki, sevilenin bu tepkisi, yalnızca üç beş kişinin uçarken gördüğü çok renkli, çok hareketli bir aşk kelebeğinin hazin sonu olmuştu.

O günlerde kızların çok fazla naz, erkeklerin de ısrar etme şansları yoktu. Zorlamalar ciddi sorunlar doğurabilirdi.

Arkadaşımın kalbi fena kırıldı ama uzun sürmedi.

Şimdi zaman zaman Van caddelerinde Ahmet'i de, Celal'i de görüyorum. Celal kışları Antalya'da, yazları Van'da yaşıyor.

Komşu kız'ı uzun zaman önce başka bir şehre taşındı. Ahmet de, komşu kızı da başkalarıyla evlendiler, çocuklarını da evlendirdiler. 

 
Etiketler: O, günlerde, aşk,
Yorumlar
Diğer Yazılar
HAVA HASTA
GEÇTİ GÜL GEÇTİ BÜLBÜL
BİRAZ DA AŞK…
YAŞANMIŞ MEMLEKET HİKÂYELERİ
İRAN FİLMİ “ BİR AYRILIK”
Bir Slogan “We can’t breathe”
Bayram mesajları
Covid19 küresel biyolojik terör aracı mı?
Sosyal medyanın salladığı insanlar
Turistlerimiz vardı
Van ve Şamran Kanalı
Salgın günlerinde 23 Nisan
İçerilerdeyiz…
Dünya Dönüyor
Sars Mers Korona
Bir yazar Kemal Sayar
Hemşerilik
Van'ın Güzel İnsanları Memet Abi
Göç
İdlib bombalanıyor...
Van'a Kar Yağıyor...
Kitap
Siyasal Kültür Farklılıkları
Can dediğin kuş misali...
Van ve Van Gölü Ekspresi
Dünya sinemasındayız...
Hepimiz aynı gemide değiliz...
Van neden hatırlanır?
Şeb-i Yelda
Van Kitap Fuarı
Adam gibi adam sorunu
Bir kısım gençlerimiz
Öğretmenim
Mümtaz Sami Özok ve Zirve Beyazı
Bisiklet Rüyası
Eski Van Resimleri
Hepimiz insanız ama...
Sosyal medya
Girişimcilik ruhu
Biz o zamanları yaşamadık…
Dünya ormanında insan
İyi Ki Varsın Nurgül Öğretmen 2 Bir Mezuniyet Töreni
Van Yüzüncü Yıl Üniversitemiz 38 yaşında
İyi ki varsın Nurgül Öğretmen 1 Önyargılar Yıkılırken
Van Et Kombinası Anıları - 2
Van Et Kombinası Anıları 1
Kadın cinayetleri çözemediğimiz kör düğüm
Bayramlar şekerler değişen alışkanlıklar
Machida Mezarlığı
Daha daha nasılsınız?
Gurbet memleket ve Erik Değdirenler
Uzun ince bir yolda 82. yıl
Kabak taşa değse de vay kabağın başına…
İnsanın çağdaş iletişim teknolojileriyle dansı
Gitmeler ve kalmalar üzerine…
Babam sağ olsun!
Yeni bir yüksek lisans ve doktora mevsimi
Memleket özlemi Van mevsimi
Bizim eller
Görebildiklerimiz öngörebildiklerimiz
Bilen Bilir
Tarladaki Çamur
İnsanlar ve mevsimler
Tehcir
Modern dünya ve gerçek iyilik
Helalleşme kültürü
Geçmişe Özlem (Bir Van Şiiri)
Bir zamanlar Van Et Balık
Kılavuzu karga olanın...
Beyni küçük cürmü büyük insanlar
Gurbette bir taziye
Evlenmek evlenebilmek
Taşındık tanış olduk
Biraz güneş
Dünün ve bugünün Sahalin'leri
Yazarlar yazılar kitaplar
Halep Artık Halepçedir
Erzurum'a Kar Yağardı
Dünyada Van
Çağdaş gulyabaniler
Genç olmak
Büyüyoruz değişiyoruz
Bir sevdadır okumak
Seslerimiz de sözlerimiz de farklıdır
Bir Van Romanı Şark Yıldızı
Ah Çocuk…
Kentimizi korumak kendimizi korumak
Başkan ile Vatandaş Tayyar Başkan ile Perişan Teyze
Biz Dımso'ya niye güldük?
Van ve iç göçler
Unutulanlar, unutulmayanlar, unutulamayanlar
Her genç adama bir Abdurrahman Amca
Rahmetli Hıdo, Van ve Dünya
Biz çocuktuk, memleketimiz Van'dı
Temizlik zamanı
Akdamar'ın Çanları Yeniden Çalarken
Eldeki kuş, daldaki kuş, resimdeki kuş
Bir Yaz Günü Akadamar'da
Doları kim dolduruyor?
Van'ımız, Yazımız, Kadınlarımız
Van'ımız, Yazımız, Kadınlarımız
Van'la Sohbet
Haber Yazılımı