301 Moved Permanently

Moved Permanently

The document has moved here.

Yazı Detayı
17 Şubat 2020 - Pazartesi 15:20
 
Fevzi Leventoğlu…
Dilber Düyenli
vansesigazetesi1@hotmail.com
 
 

Van'da doğmuş, ömrünü Van'da geçirmiş, Van için yaşamış ve gözlerini Van'da kapamış; 87 yıllık ömründe doğduğu, yetiştiği, yaşadığı şehre aşık yaşamış bir adam.

Benim de tanımış olmaktan onur duyduğum, sohbetini büyük bir zevkle dinlediğim, hiç susmasın hep anlatsın ben dinleyeyim dediğim, Van'ı çok sevmeme rağmen ondan dinlediğimde daha çok, daha başka sevdiğim Van sevdalısı...

14 Şubat Sevgililer Günü'nü sevginin günü olarak görmememe, sevginin insan hayatında ki en özel duygu olduğunu düşündüğümden asla bir güne sığdırılamayacağını düşünmeme rağmen bugünde onu yazmak istedim.

Sevgi sözcüğünün bu kadar içi boş kullanıldığı, kadınların öldürüldüğü, çocukların cinsel tacize uğradığı, insanların sevgi ve saygısının sadece sözde kaldığı bu dönemde (tabi ki bu benim fikrim)

Sevginin ölçüsünün, bir günde aldığınız hediyenin, fiyatına endeksli olduğu Sevgililer Günü'nde, şahit olduğum gerçek bir sevgiyi, hiç azalmadan hep artan bir ömür taşınan hatta taşınan o yüreği bazen yoran memleket sevgisini paylaşmak istedim.

Fevzi LEVENTOĞLU Vanlı olan, Van'da uzun zaman yaşayan her insanın tanıdığı ve tanımaktan mutlu olduğu, bulunduğu her ortamda çevresinde ki insanlara vakit nasıl geçti anlamadım dedirttiği güzel insan…

Bir film makinesiyle köyleri, kasabaları, ilçeleri gezen o film makinesinin içine dünyayı sığdıran, köylerdeki, kasabalardaki insanlara kendi yaşadıkları yerlerin dışında da bir dünya olduğunu gösteren, onların aydınlanmasını, öğrenmesini sağlayan bilge.

Dönemin Başbakan, Bakanları ile sürekli Van'ın gelişmesi için görüşen, Van'ın gelişmesi için çalıştığı kadar öz kültürünün kaybolmaması için de çok emek veren halk oyunlarından, manilerine, türkülerinden, yemeğine kültürün yeni nesillere aktarılmasındaki ve Van'ın tanıtımındaki katkısı asla yadsınamaz.

2011 yılındaki depremden sonra çoğu Van'da yaşayan insan gibi şehir dışına giden İzmir ve Aydın'da kalan ama daha sonra eşine Van'a gidelim ben buralarda kalamıyorum, öleceksem de kendi memleketim de ölmek istiyorum herkes nasıl yaşıyorsa bizde öyle yaşarız diyerek çok ama çok sevdiği memleketine dönen ve döndükten çok kısa bir süre sonra memleketinden bu kadar uzak kalmaya alışık olmayan kalbine yenik düşen Fevzi LEVENTOĞLU'nun 14 Şubat 2020 sekizinci ölüm yıldönümü.

Van için ikinci planda tuttuğu en kıymetlisi eşine ve çocuklarına, gözlerini kapattığında dolaplara sığmayan ödüllerini, plaketlerini ve en önemlisi adını duyanın saygı ve sevgiyle gülümsemesini bırakan Fevzi LEVENTOĞLU'nu sevgiyle, özlemle anıyorum.

Hiç unutulmayacağını bilerek uyu Fevzi Abi.

 
Etiketler: Fevzi, Leventoğlu…,
Yorumlar
Haber Yazılımı